عبور از یه مرحله سخت

آریا بیش از حد به شیر خودم وابسته بود واقعا دیگه کلافه میشدم از بس بهم میچسبید و شیر میخورد. شبها که تا صبح باهاش خواب نداشتم غذا خوردنشم که افتضااااح، چند مرحله دکتر تغذیه بردیمش ولی بیفایده بود
یه بار اول مهر اومدم از شیر بگیرمش با اینکه خیلی دلم میسوخت اما گفتم شاید غذا حوردنش بهتر بشه ولی هرکی رسید میگفت گناه داره کوچیکه هنوز چند روزی کمتر بهش شیر دادم اما باز برگشتیم روال قبلی
همیشه کابوس از شیر گرفتنشو داشتم با اهورا هم همین حال رو داشتم چون هر دو شدیدا وابسته بودن
هفته پیش که همچنان استرس زلزله رو داشتیم و گاهی تا دو و سه شب بیرون بودیم و آریا هم تا صبح شیر میخورد واقعا دیگه اعصابم بهم ریخته بود خیلی یهویی تصمیم گرفتم از شیر بگیرمش البته با کلی ترس و نگرانی
خلاصه از 11آذر که شنبه میشد شروع کردم اونروز و شبش آریا در حد مرگ گریه میکرد و دلمون رو کباب کرد
ولی هر روز بهتر میشد اما باز کم و بیش سراغشو میگیره
برای خوابیدنشم دردسر دارم چون موقع شیر خوردن میخوابید بلد نبود جور دیگه نه رو پا میمونه نه درازکش تو بغل همینجور صاف و ایستاده تو بغل باید بگردونمش تا کم کم بتونم بخوابونمش. البته الان دیگه مقاومت نمیکنه خوابش بیاد بغلم دراز میکشه و میچرخونمش تا بخوابه
خوشحالم داره این مرحله سخت تموم میشه
 

اینم آریا بعد ترک
هرکی میبینش میگه خیلی لاغر شده
اما بنظرم غذا خوردنش داره کمی بهتر میشه چون قبلا بیشتر با شیر خودش رو سیر میکرد الان میدونه نیست مجبوره غذا بخوره